تبلیغات
ایرانی سلام - تقویم تاریخ

تقویم تاریخ

جمعه 3 دی 1389 01:54 ق.ظ

نویسنده : علیرضا ☻
ارسال شده در: عمومی ،

وطن در روزهای توفانی دیماه 1294 خورشیدی: درسی بزرگ برای ایرانیان

زادروز نخستین كتاب طنز - نگاهی به کارهای ادبی - فلسفی هوراتیوس

اتحاد ناپلئونی اروپا و تحریم انگلستان

نتایج انقلابهای سال 1848 اروپا تا 23 دسامبر آن سال و پیش بینی انقلابهای مشابه در دو دهه اول قرن 21

دسامبر 1941؛ چرچیل در آمریكا

وقتی كه یك سیاستمدار مراقبت از زبانش را فراموش می كند

انعكاس و تفسیر گزارش انفجار 21 دسامبر 2004 در اردوگاه نظامی آمریكا در موصل عراق

تنفر و انزجار از کتک خوردن "منتظر الزیدی" دربازداشتگاه و تردید به اصلاح روش و رفتار عراقی ها! - آتش سیگار بر بدن زیدی

تفسیرها بمناسبت گذشت 17 سال از فروپاشی شوروی - بوروکراسی ناهنجار، فساد اقتصادی، ضعف ژورنالیسم و ... ادامه دارد!

برخی دیگر از رویدادهای 23 دسامبر:

 1571:لوپز دو لگازپی اسپانیایی شهر مانیل ( مانیلا) را در فیلیپین ساخت كه اینك پایتخت این كشور است.

1805:جوزف اسمیت بنیاد گذار كلیسای مورمون كه از فرقه های دیگر مسیحیت به اسلام نزدیكتر و در آن تعدد زوجات آزاد و قمار ممنوع است به دنیا آمد .

1876:امپراتوری عثمانی برای نخستین بار دارای قانون اساسی شد.

1913:برای نخستین بار در تاریخ مطبوعات ، نیویورك ورلد به چاپ جدول كلمات متقاطع پرداخت

1947:ترانزیستور اختراع شد.

1973:در پی رفع تحریم صدور نفت كشورهای عربی ، بهای نفت خام كشور های حوزه خلیج فارس دفعتا دوبرابر شد.

 

شرح کامل اتفاقات تاریخی امروز در ادامه مطلب

وطن در روزهای توفانی دیماه 1294 خورشیدی: درسی بزرگ برای ایرانیان
ایران - وطن ما دی ماه 1294 هجری خورشیدی (دسامبر 1915 و ژانویه 1916 میلادی و در جریان جنگ جهانی اول) را با حملات واحدهای نظامی روسیه به اطراف تهران، فعالیت كمیته دفاع ملی و مهاجرت نمایندگان مجلس، هواداران ایرانی آلمان و گروهی از روشنفكران به اصفهان و كرمانشاه آغاز كرده بود و ناآرام و نامطمئن بود، زیرا كه ارتشی نیرومند برای دفاع از خود نداشت. مهاجرت رجال به كرمانشاه به منظور برخوردارشدن از حمایت عثمانی (تركیه) متحد آلمان بود كه بین النهرین (عراق) گوشه ای از آن امپراتوری را تشكیل می داد. غافل از این كه این كار بهانه تازه ای به انگلیسی ها كه از پیش نقشه بالا كشیدن نفت عراق را كشیده بودند خواهد داد تا نیرو وارد عراق كنند و ....
     در دو روز اول و دوم دی ماه، نیروهای تازه نفس روسیه كه به بهانه جلوگیری از گسترش نفود آلمان در ایران تا حومه تهران پیشروی كرده بودند در رباط كریم شهریار با ژاندارمها، افراد مسلح «كمیته دفاع ملی» و ایرانیان داوطلب كه اسلحه برداشته بودند در گیری داشتند كه این زدو خوردها با پیروزی روسها به پایان رسید و ایرانیان تلفات سنگین متحمل شدند و دلایل عمده آن ناهماهنگی دفاع گران در جریان زدوخورد و نداشتن اسلحه سنگین بود. روسها باوجود پیروزی در نبرد رباط كریم شهریار وارد تهران نشدند. با شكست مدافعان تهران و عقب نشینی به شهر، رجالی كه به قم مهاجرت كرده بودند و نیز اعضای كمیته دفاع ملی از آنجا عازم اصفهان و كرمانشاه شدند. همزمان مردم معمولی نیز در اصفهان، كرمان و شیراز به كنسولگری های انگلستان كه متحد روسیه در جنگ جهانی اول بود حمله بردند و چند انگلیسی را كشتند، زخمی كردند و یا ربودند. این وضعیت به حكمران انگلیسی هند بهانه لازم را داد تا یك نیروی نظامی تازه به فرماندهی ژنرال «پرسی سایكس» باكشتی روانه ایران سازد. مستوفی كه این وضعیت را دید از ریاست وزراء كناره گیری كرد، فرمانفرما جای اورا گرفت و به دیپلماتهای آلمانی كه در قم با رجال مهاجر ملاقات كرده بودند اخطار كرد كه از آن پس از تهران خارج نشوند و آلمانی هایی را كه در ایران به وجودشان نیاز نیست خارج سازند.
     در این میان برای تضعیف روحیه دولت و در نتیجه اطاعت از دستورهای انگلستان و روسیه، عوامل این دوكشور كاركنان ادارات دولتی ایران را كه مواجب ماهانه آنان عقب افتاده بود تشویق به متحصن شدن در سفارتخانه ها و كنسولگری های این دو كشور می كردند و عده ای از كارمندان هم متحصن شدند! كه «تاریخ» مهر خیانت بر چهره آنان زده است.
    اگر رویدادهای دی ماه 1294 را با وقایع مرداد و شهریور 1320 مقایسه كنیم خواهیم دید كه ایرانیان در آن سال با دست خالی و با این كه میهنشان به صورت دو منطقه نفود درآمده بود، با همه امكاناتی كه دراختیار داشتند از وطن خود دفاع كرده و جان داده بودند. در شهریور 1320، ایرانیان با این كه دارای یك ارتش صدها هزارنفری با انضباط بودند به دلیل خیانت و خریداری شدن پاره ای از ژنرالها و رجال سیاسی موفق به دفاع نشدند و این درس را انگلیسی ها از دی ماه 1294 گرفته بودند كه چگونه بموقع از اشخاص مستعد به خیانت كردن بهره برداری كنند و ارتش در حساسترین لحظه مرخص شود و كمیته دفاع ملی هم به وجود نیاید!.



زادروز نخستین كتاب طنز - نگاهی به کارهای ادبی - فلسفی هوراتیوس
هوراتیوس

كتاب طنزها (Satires) تالیف شاعر و فیلسوف رومی كوینتوس هوراتیوس فلاكوس 23 دسامبر سال 35 پیش از میلاد در شهر رم به صورت نسخه های متعدد دستنویس انتشار یافت كه باقی مانده است و هنوز مورد مطالعه كسانی است كه لاتین می دانند.
    این كتاب، نخستین مجموعه طنز به صورت نظم و نثر در تاریخ است و به این لحاظ است كه هوراتیوس (در دنیای انگلیسی زبان: هوراس و در آلمان: هوراز ) را پدر طنز در جهان و نخستین طناز در تاریخ بشمار می آورند و واژه طنز در زبانهای اروپایی، از عنوان كتاب او گرفته شده است. از آنجا كه او در جوانی برای تحصیل فلسفه به یونان فرستاده شده بود و طنزهای او بوی فلسفی و سیاسی می دهد از آن پس عادت شده است كه طنازان عمدتا سیاسی بگویند و انتقادهای خود از اوضاع روز را به طنز در آورند كه به دلیل لطف كلام نه تنها بردل همگان نشیند بلكه از تعقیب و مجازات هم در امان باشند و از آن برهند و مقامات، هرچند مستبد، به اندیشه مجازات و محدود كردن آنان بر نیایند و طنز تصویری (كاریكاتور) كه دنباله و مكمل آن است به همین دلیل مورد توجه بوده و نوعی بیان و انعكاس انتقاد ار كارها و گفته ها است.
    نیچه فیلسوف بلند آوازه آلمان و نویسنده كتاب چنین گفت زرتشت در باره هوراس گفته است: لذتی كه از خواندن طنزهای هوراس و قطعات او و نیز غزلهایش احساس می شود از هیچ شعر دیگری به دست نمی آید. اشعار و گفته های هوراس و مفاهیم انها كهنه شدنی نخواهد بود. باید این اشعار و طنزها را به همان گونه كه خود او می خواند بخوانید تا لدت ببرید؛ اهسته، شمرده و كلمه به كلمه. به نوشته نیچه، وقتی كه یك فیلسوف شعر بگوید، این شعر جاویدان خواهد ماند و عمر زبانی را هم كه به آن این اشعار گفته شده پایدار خواهد گردانید.
    هوراس كه در سال 65 پیش از میلاد به دنیا آمد هشت سال پیش از میلاد در 57 سالگی در گذشت. وی سه مجموعه دیگر هم دارد كه عمدتا قصیده و غزل هستند. با این كه هوراس در اشعار و طنزهایش سنای روم، ثروتمندان و حتی امپراتور اوگوستوس را مورد انتقاد قرار داده هزینه دو كتاب (دوم و سوم) را سنای روم و هزینه كتاب چهارم را اوگوستوس پرداخت كرده بودند. هوراس كه معاصر سه شاعر و نویسنده رومی؛ ویرجیل، واریوس و ماسه ناس بود در شبهای شعر كه برای نخستین بار دایر شده بود طنزها و اشعار خود را می خواند و شهرت اولیه او از آنجا برخاست.

 

اتحاد ناپلئونی اروپا و تحریم انگلستان
ناپلئون بناپارت در پی تصمیم سال 1806 خود در برلین که هرگونه تماس اروپای قاره ای با انگلستان قطع شود هفدهم دسامبر 1807 در میلان ایتالیا منشور تحریم انگلستان توسط اروپای قاره ای را امضاء و اعلام کرده بود. این منشور کشورهای اروپای قاره ای را از هرگونه رابطه و تجارت با انگلستان منع می کرد. ناپلئون در کنار امضای خود در زیر این منشور عناوینش را چنین نوشته بود: ناپلئون؛ امپراتور فرانسه، حکمران اسپانیا، پادشاه ایتالیا و بزرگ اتحادیه راین (ژرمن ها = آلمانی ها). این منشور درعین حال کنتیننتال سیستم (اتحاد اروپای قاره ای) را رسمیت داد که هدف ناپلئون از فتوحاتش بود. اگر ناپلئون به روسیه لشکر نکشیده بود، نظمی را که در اروپای قاره ای به وجودآورده بود دوام بیشتری می یافت. ناپلئون که کمر به نابودی انگلستان بسته بود آن توان دریایی را نداشت که سپاه بزرگی را مامور فتح انگلستان کند. نبرد دریایی ترافالگار در سال 1805 که در آن ناوگان مشترک فرانسه و اسپانیا از نیروی دریایی انگلستان شکست خورد اندیشه تحریم کامل این کشوررا به ذهن ناپلئون آورده بود. این تحریم تا سال 1814 ادامه داشت. 13 دهه پس از ناپلئون، هیتلر تصمیم به نابودکردن قدرت انگلستان داشت که بازهمان اشتباه ناپلئون را مرتکب شد و نیروهای خودرا به جنگ شوروی فرستاد و نابود شد.
    23 دسامبر 1807دستگاه قانونگزاری آمریکا لایحه توماس جفرسون رئیس جمهور وقت این کشور مبنی بر منع صدور کالا به اروپا و واردات از کشورهای این قاره را تصویب کرد که به «قانون امبارگو» معروف است. گفته شده است هدف جفرسون این بود که پای جنگهای ناپلئونی به آمریکا نرسد.
    طبق قانون امبارگو مصوب کنگره آمریکا، تمامی کشتی ها هنگام ورود به بنادر ایالات متحده و خروج از این بنادر باید بازرسی دقیق می شدند. این قانون عمری طولانی نداشت. دولت واشنگتن با ناپلئون که آمریکای فرانسه (ایالات مرکزی از شیکاگو تا نیوارلئان) را به آن دولت فروخته بود روابط صمیمانه داشت.

نتایج انقلابهای سال 1848 اروپا تا 23 دسامبر آن سال و پیش بینی انقلابهای مشابه در دو دهه اول قرن 21
انقلابات سال 1848 اروپا كه ماهیت چپگرایانه داشت و عمدتا با هدف برقراری عدالت اقتصادی ـ اجتماعی، ضدیت با استثمار فرد از افراد و تعدیل ثروت آغاز شده بود تا 23 دسامبر این سال (روزی چون امروز) این نتایج را به بار آورده بود:
     در اتریش؛ مترنیخ مرد نیرومند اروپا و صدراعظم آن امپراتوری، پس از 27 سال صدارت بركنار شده و امپراتور به سود پسر 18 ساله اش كناره گیری کرده بود زیرا كه به باور اتریشی های آن زمان، وقتی كه رئیس كشور جوان و بی تجربه باشد مدیریت امور به دست گروه خواهد افتاد و «مدیریت گروهی» همانا تحقق دمكراسی و انجام اصلاحات در جهت تامین منافع توده هاست. در ایتالیا؛ پاپ از واتیكان گریخته بود. در فرانسه؛ به تجدید حیات جمهوری منجر شده بود، و .... تنها در آلمان، قیصر وقت با توسل به نیروی ارتش انقلاب را سركوب كرده بود (جزئیات این انقلابات به موقع خود در این سایت آمده است).
مترنیخ


     پاره ای از اصحاب نظر را عقیده بر این است كه با توجه به وضعیتی كه در سالهای اخیر در نقاط مختلف جهان مشاهده می شود به ویژه وسعت فاصله ثروتمندان و بی ثروتها، تضعیف شدید معنویات و اخلاقیات، ایجاد طبقه حاكمه در بیشتر كشورها و یك قطبی شدن جهان؛ در سالهای آتی (اواخر دهه اول قرن 21 و دهه دوم این قرن) احتمالا شاهد چنان انقلاباتی در گوشه و كنار خواهیم بود. زیرا كه در برخی نقاط پیدایش همان شرایطی به چشم می خورد كه پیش از انقلابات سال 1848 در اروپا برقرار بود. به علاوه، نظر بر این است که در آخرین دهه قرن 20 و سالهای نخستین دهه قرن21 در بسیاری از كشورها ـ صرف نظر از نوع نظام حكومتی آنها، دولتمردان راهی جدا از مردم خود در پیش گرفته اند و برای ماندن بر اریكه قدرت آماده هرگونه سازش هستند و امور جهانی در مذاكرات خصوصی و اطاقهای دربسته تنظیم می گردد، و اسثتمار به طریقی دیگر (متفاوت از وضعیتی كه در قرن 19 وجود داشت) رو به گسترش است و نیرویی در صحنه نیست كه آنان را افشاء، متوقف و توده ها و ملل کوچکتر را آماده دفاع كند.

دسامبر 1941؛ چرچیل در آمریكا

وینستون چرچیل نخست وزیر وقت انگلستان دو هفته پس از ورود رسمی ایالات متحده به جنگ جهانی دوم در هر دو صحنه آن، برای گفتگو با روزولت رئیس جمهور وقت این كشور وارد واشنگتن شد و مذاكرات رسمی از 23 دسامبر1941 میان این دو آغاز گردید. این مذاكرات طولانی در باره همكاری های دو دولت در جنگ بر ضد آلمان و ژاپن بود. طرفین با گشودن یك جبهه دوم در اروپا موافقت كردند،زیرا پیشروی عمیق آلمان در روسیه این فرصت را فراهم ساخته بود. در همین مذاكرات ترتیب كمك رسانی به شوروی از طریق خاك ایران داده شد، زیرا شوروی نیاز به نیروی انسانی نداشت.
     چرچیل به روزولت اطمینان داد كه حمله آلمان به شوروی نهایتا به شكست این كشور پایان خواهد یافت.

وقتی كه یك سیاستمدار مراقبت از زبانش را فراموش می كند
سناتور لات
یك قاعده دوهزار و اندی ساله می گوید كه سیاستمدار باید مراقب زبانش و دولتمرد مواظب اعمالش باشد تا به درد سر نیافتد و این سیاستمدار و دولتمرد به همان اندازه كه توانمندتر و شناخته تر بشود باید بر مراقبت از زبان و دست بیافزاید، زیرا كه شمار رقیبان، مخالفان و دشمنانش هم افزایش می یابد و مترصد كوچكترین لغزش و اشتباه او برای ضربه زدن هستند. «ترنت لات» از مردان قدرتمند آمریكا، رئیس اكثریت سنا، دوست رئیس جمهوری و ... بود و در این كشور یكی از چهار مرد ردیف بالا بشمار می رفت كه در نیمه دسامبر 2002 با بیان یك جمله، بسیاری از این امتیازات را از دست داد.
    سناتور لات در مراسم صدساله شدن سناتور كارولینای جنوبی ــ ستروم ترموند ــ كه از ژانویه 2003 در پایان دوره سنا خود را بازنشسته کرد و هفت ماه بعد هم درگذشت برای خوش آمدن او گفت كه اگر در سال 1948 ترموند درانتخابات ریاست جمهوری پیروز شده بود، آمریكا مشكلات امروز را نداشت كه اشاره به نامزدی ترموند در آن سال بود.
     مخالفان و رقباء و هركس كه از ژست و قیافه سناتور لات خوشش نمی آید این یك جمله را بر پایه منافع خودش تفسیر كرد؛ از جمله این كه چون ترموند در آن سال (1948) بر ضد سیاهپوستان بود، پس سناتور لات هم ضد سیاهپوست است و جنجال بپا شد و هرچه كه سناتور لات صریحتر پوزش می خواست بر دامنه جنجال افزوده می شد تا سرانجام بیستم دسامبر2002 دست از مقاومت كشید و از اكثریت سنا و بسیاری از امتیازات خود صرفنظر كرد و ....
    این رویدادی بود كه تا نیمه دسامبر تصور وقوع آن هم نمی رفت و به صورت یك درس در تاریخ باقی خواهد ماند.
    
سناتور ستروم ترموند ، تنها فردی در طول تاریخ كه تا صد سالگی عضو یك مجلس مقننه بود - خوش آمد گویی از او ، سناتور لات را به دردسر انداخت و مجبور به كناره گیری كرد


انعكاس و تفسیر گزارش انفجار 21 دسامبر 2004 در اردوگاه نظامی آمریكا در موصل عراق
22 و 23 دسامبر 2004 صفحات اول روزنامه های آمریكا به خبر و عكسهای انفجار شدید در ناهارخوری اردوگاه نظامیان آمریكایی در موصل، سومین شهر بزرگ عراق، اختصاص یافته بود. این روزنامه ها عكسها و مشاهدات یك خبرنگار روزنامه ریچموند ویرجینیا را كه در صحنه حضور داشت چاپ كرده بودند. این خبرنگار برای دیدار افراد گارد ملی ویرجینیا كه در این پایگاه مستقر هستند به صرف ناهار با آنان دعوت شده بود و گزارش و عكسهای او مستقیم بود.
حمل یک سرباز مجروح از محل انفجار


     در این انفجار كه ظهر سه شنبه 21 دسامبر در چادر ناهارخوری نظامیان روی داده بود در همان دم 22 تن كشته و 75 نفر مجروح شده بودند كه 18 تن از مقتولین و 51 نفر از مجروحان آمریكایی بودند.
    در میان این مقتولان و مجروحان، هفت تن از كاركنان یك شعبه كمپانی هالیبرتون (به مدیریت قبلی دیك چنی معاون بوش) دیده می شدند كه پیمانكار تامین غذای نظامیان بوده است. از گزارشهای اولیه چنین بر می آمد كه انفجار بر اثر پرتاب یك راكت 122 میلیمتری بود، ولی در اعلامیه جمعیت انصار السنه كه مسئولیت این سنگین ترین تلفات آمریكایی در سال 2004 را برعهده گرفته از آن به عنوان «انفجار انتحاری» نام برده شده كه حكایت از رخنه عوامل این جمعیت به داخل پایگاه دارد.
    گفته شده فردی كه این انفجار را به وجود آورده لباس نظامیان عراقی را بر تن داشت. جورج بوش رئیس جمهوری آمریكا در پیامی كوتاه و گفتن تسلیت به خانواده های مقتولین كه در میان آنان عده ای عراقی و اتباع سایر كشورها وجود داشت، از عملیات نظامی امریكا در عراق به عنوان ماموریت صلح نام برد!.
    چند مفسر آمریكایی گفته بودند كه اوضاع عراق رو به وخامت است و بیشتر وقت دولت بوش و خود او را در سالهای آینده خواهد گرفت و در نتیجه بر ابعاد مسائل بین المللی و داخلی آمریکا افزوده خواهد شد.
    برخی از اصحاب نظر گفته بودند: در جایی كه آمریكا نتواند امنیت نیروهای نظامی خود را حفظ كند، چگونه خواهد توانست عراق را امن و برای انتخابات فراگیر (سی ام ژانویه 2005 ) آماده سازد؟!.
    طبق نظر سنجی مشترك چند موسسه فعال در این حرفه، در دسامبر 2004 چهل و هفت درصد آمریكاییان پیش بینی كرده بودند كه اوضاع عراق در آینده بدتر شود، بیست درصد گفته بودند كه امید به بهبود آن دارند، به باور سی درصد از آمریكاییان، اوضاع عراق مدتها به همین حال باقی خواهد ماند و سه درصد دیگر گفته بودند كه نظری ندارند.

تنفر و انزجار از کتک خوردن "منتظر الزیدی" دربازداشتگاه و تردید به اصلاح روش و رفتار عراقی ها! - آتش سیگار بر بدن زیدی
عودی برادر منتظر زیدی
عودی زیدی برادر 32 ساله "منتظر الزیدی" که 23 دسامبر 2008 در بازداشتگاه منطقه سبز بغداد از او دیدن کرده بود به خبرنگاران گفت: "منتظر" به سختی کتک خورده است، یک دندان فک بالای او شکسته است، صورتش متورم و کبود است و یکی از چشمان او به صورت کاسه خون درآمده است. "منتظر" از 14 دسامبر 2008 در بازداشت بود.
    
منتظر زیدی

عودی افزود: "منتظر" به او گفت که ماموران انتظامی با میله آهنی اورا کتک زدند و با آتش سیگار پشت گوش اورا داغ کردند و مجبورش ساختند که نامه ای را امضا کند که حاوی درخواست بخشودگی از نوری المالکی بود. "منتظر" گفت که این امضا به اراده من نبود و اگر قصد عذرخواهی داشتم که آن کار را نمی کردم. اگر بازهم فرصت به دست آورم همان کار را تکرار می کنم. در بازداشتگاه برای تضعیف روحیه من گفتند که قبیله (قبیله زیدی)، همکاران و بستگانم از این عمل من منتفر و شرمنده شده اند و برایم تلویزیون بعثی هارا روشن کردند و گفتند که تنها همین یک شبکه از تو حمایت می کند. فکر می کردند که من بچه ام و از رویداد و خبر بی اطلاع. من باور نمی کردم که رفتار این ماموران همان باشد که در زمان صدام بود، تغییری در وضعیت نمی بینم.
    
همه جا اندوه بود و عکس زیدی

السعدی وکیل قضایی الزیدی 22 دسامبر علیه گارد ریاست جمهوری عراق که زیدی را کتک زده و یک دندانش را شکسته اند به قوه قضایی اعلام جرم تسلیم کرد. ماموران انتظامی (گارد المالکی) کفش های موکل اورا که این همه خواهان و خریدار دارد با هدف کشف مواد منفجره بریده و قطعه _ قطعه کرده اند! (بکاربردن چاقو به جای دستگاه کشف مواد منفجره و ... در قرن بیست و یکم!).
    ابراز حمایت از منتظر زیدی و تحسین شجاعت این روزنامه نگار عراقی که محاکمه اش برای 31 دسامبر 2008 تعیین شده بود 22 دسامبر هم ادامه داشت و در پاکستان، کلکته هند و اردن تظاهرات برپا بود. فلسطینی های غرب رود اردن برای کمک به دفاغ قضایی از او سی هزار دلار جمع آوری کرده بودند. روزنامه ها در سراسر جهان و از جمله در آمریکا همچنان درباره این رویداد بی سابقه تفسیر، عکس و کاریکاتور منتشر می کنند.
    مفسران روزنامه های آمریکا در مقالات خود، حرکت زیدی را عاملی برای یکصدا شدن شیعه، کرد و سنی در عراق خوانده و از آن به عنوان یک نقطه عطف در تاریخ عراق یاد کرده بودند. بیشتر رسانه های آمریکا نوشته بودند که کتک خوردن زیدی پس از بازداشت، آنان را از امیدواری به تغییر روحیه و روش ماموران عراقی مایوس ساخته و بعید نمی دانند که روزی دوباره عراق به همان گذشته خود بازگردد و .... فردی تحصیلکرده و روزنامه نگاررا نباید کتک زد که علنا و دربرابر دوربین تلویزیونها اقدامی سمبولیک به منظور نشان دادن احساس خود انجام داده باشد و منکر کرده خود نباشد. این ماموران چگونه مردمی هستند؟!.
    در تفسیرهای بعدی آمده بود که اقدام زیدی برای کسب شهرت شخصی نبود بلکه نشان دادن راه تازه ای برای اعتراض بود - کاری که همه ببینند و صدایی که همه جهانیان بشنوند و موثرتر از هزاران تظاهرات و سخنرانی. قضیه عراق قبلا انفجارهای انتحاری را رواج داده بود و اینک کفش پرانی و کارهایی از این دست در نشست ها و جلسات رسمی با پخش مستقیم تلویزیونی. زیدی قبلا با حضور منظم در تلویزیون البغدادیه برای خود در جهان عرب کسب شهرت کرده بود و نیاز به شهرت بیشتر نداشت.
گوشه ای از تظاهرات پاکستانی ها در حمایت از زیدی و آتش زدن عکس و آدمک بوش و پرچم امریکا


تفسیرها بمناسبت گذشت 17 سال از فروپاشی شوروی - بوروکراسی ناهنجار، فساد اقتصادی، ضعف ژورنالیسم و ... ادامه دارد!
پوتین
تفسیرها و اظهار نظرها به مناسبت گذشت 17 سال از فروپاشی شگفت انگیز اتحاد جماهیر شوروی و عدم تعقیب قضایی دست اندرکاران داخلی این اضمحلال این نتیجه را به دست داد که مفسران و آگاهان اوضاع روسیه همچنان تردید دارند که وضعیت اداری (بوروکراسی بد بجامانده از 20 سال آخر حکومت کمونیست ها) بهبود و فساد اقتصادی، محدود کردن مصرف الکل و دخانیات و مادیگری و خودخواهی در جامعه روسیه کاهش اساسی یافته باشد. چاپلوسی، کلک و دروغ که میراث سلطه مغولهاست همچنان وجود دارد و ... و تا این معایب برطرف و روسیه دارای یک ژورنالیسم واقعی و دلسوز نشود و تاریخ این کشور و فداکاری ها و قهرمانی های برخی از روسها در ذهن مردم روسیه قرار نگیرد امیدی به بازگشت روسیه به باشگاه ابرقدرت ها که شمار آنها به دو دولت چین و آمریکا کاهش یافته است نخواهد بود.
     به باور اکثر این مفسران، سپیده دم نظم جهانی نوین که دمیدن آن برای سال 2008 پیش بینی شده بود در افق آشگار نشد. قرار بود که این نظام برپایه ایجاد یک وسیله تازه به جای دلار آمریکا درمعاملات بین المللی و تحقق سیستم چند قطبی باشد. مفسران شکست این پیش بینی ها را به گردن سران کشورهای گروه 20 (گروه اقتصادی حل مسائل مالی بین المللی) انداخته اند که احتمالا باهم به زیان ملت ها ساخت و پاخت دارند. اصحاب منافع در آمریکا با کمک یکدیگر "اوباما" را روی کار آوردند تا ظاهر این دولت تغییر یابد و با این کار شاید برای مدتی مانع تغییر نظم مالی جهان و تغییرات جهانی دیگر شوند.
     در دهه یکم قرن 21 تحولات منطقه ای چشمگیری صورت گرفت ازجمله ایستادگی سرسختانه ایران، کوتاه نیامدن کوبا، ورود ولو ظاهری ناوگان روسیه به آبهای آمریکای لاتین (حیاط خلوت دولت واشنگتن)، دیدارهای هو جینتائو از آمریکای لاتین و توسعه مبادلات، آغاز کار پیاده شدن فرضیه سوسیالیستی هوگو چاوس، اندرزهای فیدل کاسترو و اتحاد لاتین های آمریکا، پیشرفت های تکنولوژیک هند، مبارزات ضد گلوبالیزاسیون اقتصاد (استثمار نو) و مقاومت در افغانستان و عراق. ولی این تحولات هنوز به تغییر نظم تهدید و تعرض که پس از فروپاشی شوروی بر جهان مستولی شده است نیانجامیده است.
    این مفسران ابراز عقیده کرده اند که تا روسیه نجنبد نمی توان امیدی به یک تغییر اساسی در نظم جهانی موجود داشت. اصحاب نظر به چند اقدام از کارهای پوتین توجه کرده و آنهارا نویدهای خوب برای روسها دانسته اند که عبارتند از: تحکیم همکاری کشورهای صادرکننده گاز طبیعی در نشست سال 2008 مسکو (به عبارت دیگر ایجاد اوپک گاز با شرکت ایران)، فرستادن ناوگان به دیدار از ونزوئلا، پاناما و بندر هاوانا (90 مایلی ایالات متحده) و استقبال رائول کاسترو از این ناوگان، تهدید "نگو ها" و عوامل جاسوسی خارجی در خاک روسیه به سرکوبی سخت، تنظیم لایحه تعمیم و گسترش یافته تعریف "خیانت" و تسلیم آن به دوما (مجلس روسیه) که رسانه های این کشور را هم دربست در خدمت وطن و منافع و مصالح ملت قرار خواهد داد و به تصویب رسانیدن قانون ضد فساد اداری _ اقتصادی و از جمله اجبار به تنظیم اوراق "ازکجا آورده ای؟" و تسلیم منظم آن به مقامات مربوط است که اگر اجرا شود رشوه و سوء استفاده از مقام و ... را کاهش و مآلا پایان خواهد داد زیرا که با تصویب و قانون شدن دوره ریاست جمهوری در روسیه از 4 سال به شش سال (از سال 2012)، پوتین تا دو دهه دیگر بر سر کار خواهد بود.
یکی از ناوهای روسیه در بندر هاوانا در 22 دسامبر 2008



دیدگاه ها : () 




آخرین ویرایش: - -



 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر